Taksówką w Polsce wolno zarobkowo przewozić osoby dopiero po uzyskaniu licencji. Poniżej komplet aktualnych zasad: kto może zostać taksówkarzem, jakie warunki musi spełnić kierowca i pojazd, jak rozlicza się opłatę (taksometr, kasa fiskalna, aplikacja) oraz jakie kary grożą za naruszenia. Podstawą jest ustawa z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Podświetlana żółta lampa TAXI na dachu taksówki nocą, w tle światła miasta — Ilustracja: Pixabay.

W skrócie – co musisz mieć

licencję na przewóz osób taksówką (wydaje ją wójt, burmistrz lub prezydent miasta);
prawo jazdy kat. B wydane przez polski organ;
zaświadczenie o niekaralności oraz orzeczenia: lekarskie i psychologiczne;
pojazd z wpisem „TAXI”, sprawny i z aktualnym badaniem technicznym;
sposób rozliczania opłaty: taksometr albo aplikacja mobilna – zawsze z kasą fiskalną i paragonem.

Kto może zostać taksówkarzem

Licencji na przewóz osób taksówką udziela się przedsiębiorcy, który spełnia wymóg dobrej reputacji oraz u którego przedsiębiorca osobiście wykonujący przewóz, zatrudnieni kierowcy i osoby wykonujące przewóz na jego rzecz:

nie byli prawomocnie skazani za przestępstwa wykluczające (patrz niżej) i nie mają orzeczonego zakazu wykonywania zawodu kierowcy;
mają prawo jazdy kat. B wydane przez polski organ;
nie mają przeciwwskazań zdrowotnych ani psychologicznych do pracy kierowcy;
dysponują pojazdem na podstawie tytułu prawnego (własność, leasing, najem, użyczenie).

Nie jest wymagane szkolenie ani egzamin z topografii miasta. Platformy przewozowe mogą stawiać własne, dodatkowe wymagania (np. minimalny staż czy wiek kierowcy), niezależne od przepisów.

Prawo jazdy

Do prowadzenia taksówki wystarczy prawo jazdy kategorii B, ale musi być ono wydane przez polski organ. Zagraniczne prawo jazdy – nawet ważne w ruchu międzynarodowym – nie uprawnia do zarobkowego przewozu osób; cudzoziemiec musi wymienić je na polski dokument. O polskie prawo jazdy można wystąpić po co najmniej 185 dniach pobytu w Polsce; opłata za wydanie wynosi 100,50 zł.

Obywatelstwo

Nie trzeba mieć obywatelstwa polskiego ani obywatelstwa UE. Cudzoziemiec może wykonywać zawód taksówkarza, jeśli ma legalny pobyt i prawo do pracy w Polsce, polskie prawo jazdy oraz spełnia pozostałe warunki.

Niekaralność – jakie przestępstwa wykluczają

Licencji nie uzyska osoba prawomocnie skazana za przestępstwa umyślne:

przeciwko życiu i zdrowiu,
przeciwko wolności seksualnej i obyczajności,
o których mowa w art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (handel/udzielanie narkotyków),
a także osoba, wobec której orzeczono zakaz wykonywania zawodu kierowcy.

Warunek dotyczy zarówno przedsiębiorcy, jak i każdego kierowcy. Potwierdza się go oświadczeniem oraz zaświadczeniem o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego.

Badania lekarskie i psychologiczne

Kierowca musi mieć ważne orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych oraz ważne orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań do pracy na stanowisku kierowcy.

Wymagania wobec pojazdu

aktualne, pozytywne badanie techniczne i dobry stan techniczny;
wpis przeznaczenia „TAXI” w dowodzie rejestracyjnym;
urządzenie do rozliczania opłaty (taksometr albo aplikacja) wraz z kasą fiskalną – szczegóły niżej;
lampa „TAXI”;
dodatkowe oznaczenia pojazdu (np. numer boczny, herb miasta) – jeśli wprowadziła je uchwałą rada danej gminy;
cennik usług dostępny dla pasażera.

Taksometr, kasa fiskalna czy aplikacja?

Każdy kurs trzeba rozliczyć i zaewidencjonować. Zasady są ogólnokrajowe, jednakowe w całej Polsce – gmina ich nie ustala. Dopuszczalne są dwie drogi naliczania należności:

Taksometr – zalegalizowany, współpracujący z kasą rejestrującą o zastosowaniu specjalnym (kasą fiskalną dla taxi). Taksometr nalicza opłatę, kasa drukuje paragon.
Aplikacja mobilna – art. 13b ustawy dopuszcza rozliczanie opłaty za przewóz osób aplikacją, jeśli spełnia ona wymagania rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z 28 maja 2020 r. (Dz.U. 2020 poz. 954) i współpracuje z kasą rejestrującą, w tym kasą w postaci oprogramowania (kasą wirtualną). Na żądanie kontroli kierowca musi okazać urządzenie z zainstalowaną aplikacją.

Kasa fiskalna jest obowiązkowa zawsze. Przewóz osób taksówką nie korzysta ze zwolnień z kasy, więc obowiązek istnieje od pierwszej sprzedaży, niezależnie od obrotu. Każdy przejazd trzeba zaewidencjonować i wydać pasażerowi paragon. Na zakup kasy przysługuje ulga do 700 zł.

Licencja – gdzie i jak złożyć wniosek

Wniosek składa się do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego dla siedziby przedsiębiorcy. Dołącza się m.in.:

oświadczenie o spełnianiu wymogu dobrej reputacji i niekaralności;
zaświadczenie o niekaralności z KRK;
orzeczenie lekarskie i orzeczenie psychologiczne;
dowód rejestracyjny (lub pozwolenie czasowe) z wpisem „TAXI” oraz tytuł prawny do pojazdu;
dowód wniesienia opłaty za udzielenie licencji (jej wysokość zależy od okresu, na jaki licencja jest udzielana).

Obszar wykonywania przewozu

Licencja obejmuje określony obszar: gminę, gminy sąsiadujące (po zawarciu przez nie porozumienia) albo m.st. Warszawę. Można jechać poza ten obszar, ale bez prawa świadczenia tam usług – z wyjątkiem kursu w drodze powrotnej lub realizacji zamówienia klienta z innego obszaru.

Okres ważności licencji

Licencja jest udzielana na czas oznaczony – na wniosek przedsiębiorcy – nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat.

Kierowcy aplikacyjni – obowiązki pośrednika

Pośrednik w przewozie osób, zanim dopuści kierowcę, musi zweryfikować jego tożsamość, uprawnienia (polskie prawo jazdy) i niekaralność, a następnie na bieżąco potwierdzać, że przejazd realizuje osoba, której go powierzono – co najmniej raz na 50 przejazdów i nie rzadziej niż raz na 7 dni. Dane kierowców są przechowywane.

Kary – co grozi za naruszenia

Kary administracyjne nakłada Inspekcja Transportu Drogowego w drodze decyzji. Najważniejsze kwoty:

wykonywanie przewozu taksówką bez wymaganej licencji – 8 000 zł;
wykonywanie kursu pojazdem niewpisanym do licencji – 2 000 zł;
pojedyncze naruszenie warunków przewozu – od 50 zł do 12 000 zł; suma kar z jednej kontroli u przewoźnika osób nie może przekroczyć 12 000 zł;
pośrednik, który nie zweryfikował kierowcy (tożsamość, polskie prawo jazdy, niekaralność) – 50 000 zł (i kolejne 50 000 zł za ponowne uchybienie);
suma kar dla pośrednika z jednej kontroli może sięgnąć 1 000 000 zł;
niezaewidencjonowanie sprzedaży na kasie lub niewydanie paragonu – odpowiedzialność z Kodeksu karnego skarbowego (przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, grzywna w stawkach dziennych).

Dodatkowo licencja może zostać cofnięta lub zawieszona, a w razie braku uprawnień kontrola może zakazać dalszej jazdy.

Podstawa prawna

ustawa z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (zwł. art. 5c, 6, 13b, 27e, 92a oraz załącznik nr 3; tekst jedn. Dz.U. 2025 poz. 1490);
ustawa z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami;
rozporządzenie Ministra Cyfryzacji z 28 maja 2020 r. w sprawie aplikacji mobilnej do rozliczania opłaty za przewóz osób (Dz.U. 2020 poz. 954);
przepisy o kasach rejestrujących (ustawa o VAT i rozporządzenia wykonawcze) oraz Kodeks karny skarbowy.

Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Część wymogów (opłaty, oznaczenia pojazdu) zależy od gminy – przed złożeniem wniosku potwierdź je w swoim urzędzie.